Nýi bassinn

Jæja! Sá gamli komin með þann gráa? Eða jafnvel verra: "old man's folly"?

Það verður tíminn að leiða í ljós. En sem sé, ég var að fá mér einn þann rosalegasta bassa sem sést hefur "hér á landi á" eins og kántrýkóngurinn orðaði það í hástemdu ljóði. Ég fór að hafa endurnýjaðan áhuga á að prófa að spila á bassa í fyrrahaust. Þessi löngun mín hafði lagst í dvala fyrir mörgum árum síðan, enda enginn til að spila með og bassinn ekki beint tilvalið einleikshljóðfæri. En alltaf hefur hann togað í mig.

Fyrir um ári síðan fór mig að langa aftur til þess að prófa þetta en það var ekki fyrr en sl. vor að ég fór að skoða málið af alvöru. Að lokum talaði ég við Gústa minn, sem er, eins og allir, sem þekkja hann vita: snillingur á bassa og hafði a.m.k. átt bandalausan bassa, sem hann hafði m. a. notað á Narsissu diski. Hann var til í að lána mér bassann. Þetta var Peavy einhver sérútgáfa með tveim aktívum pikkuppum, á margan hátt skemmtilegur bassi, en mér fannst hálsinn full mjór, einkum við hálsinn. Ég náði mér í upplýsingar á netinu og byrjaði að æfa ... og æfa ... og ... ég varð bara ekkert leiður á dæminu. Þetta var bara meira og meira gaman. Ég var búinn að sækja dálítið samkomur hjá Íslensku Kristskirkjunni, og þegar vantaði bassaleikara þar, þá fann ég alltaf fyrir bassanum í höfðinu á mér. Á endanum hafði ég samband við þá og kom í prufu í byrjun okt. 2006 og byrjaði strax að spila sunnudagsmorguninn eftir.

Það gat náttúrulega ekki gengið til lengdar að vera alltaf með láns bassa, svo að ég fór alvarlega að kíkja á bassa. Mér fundust þeir flestir of dýrir eða ekki nógu góðir, sem ég sá í búðunum hér, svo ég skannaði netið, einkum eBay. Fljótlega fór ég að rekast á furðusmíðar sem vökt athygli mína. Þetta voru handsmíðaðir bassar, yfirleitt bandalausir, oftast mjög óvenjulegir í laginu, stundum ljótir, stundum flottir.

Ég ákvað að kanna málið nánar og skoðaði vefinn hjá wishbass.com og annan vef, þar sem Steve Wishnevsky er með sýnishorn af akkústik hljóðfærum, sem hann smíðar. Einnig skoðaði ég umsagnir á Harmony Central, en þær voru undantekningarlítið mjög góðar. Á endanum stóðst ég ekki mátið, þegar ég sá þennan bassa auglýstan á góðu verði (eins og reyndar allt hjá þessum gæja. Það er eihver hugsjón hjá þessum gamla hippa að smíða góð hljóðfæri á góðu verði, helst úr viði frá Bandaríkjunum. Þetta var það sem ég vildi. 5 strengja, 3 áttundir mikið sustain og frábært pickup, Kent Armstrong Humbucker keramískt sápustykki, passíft, en með mikinn kraft og tónvídd. Boddýið er úr padúk viði frá Afríku eða Asíu, tveir helmingar límdir á þynnu úr hlyn, en hálsinn, sem er heill í gegn, er úr rósaviði, mahóný og hlyni. Fingrabrettið er úr rósaviði. Strengirnir ganga gegnum búkinn, og eykur það eigin hljóm bassans mjög. Ég kýldi á bassann og fékk góða tösku fyrir 50 USD með (50% afsl.).

Smá töf varð á sendingu hjá ShopUSA vegna mistaka í vöruhúsi, en annars stóðu þeir sig vel, enginn aukakostnaður þó að þetta færi í flug.

Og svo kom bassinn. Hann virtist stærri en ég hafði reiknað með. Wish hafði þurft að víkka út í töskunni til að koma honum fyrir, og bassinn vó 4,5 kg, en ekki 4.0 eins og hann hafði gefið í skyn ("8 lbs on the old bathroom scale").

Í ágústlok eða septemberbyrjun fékk ég mér Vox T-60 bassamagnara, frábæran til æfinga og fyrir lítil gig. Ég hafði prófað hann á 5-strengja bassa og skilaði hann honum vel. Wishbass bassinn skilaði sér enn betur. Strengirnir reyndar óvenju bjartir, en auðvelt að stilla tónin á 4ra banda tónjafnaranum á magnaranum, sem auk þess er með svokölluðum "bassilator", sem bætir áttund neðar við tóninn. Í Íslensku Kristskirkjunni hljómaði gamli 200w Gallien-Kruger magnarinn allt í einu vel, þegar þessi bassi var kominn við.

Það tók smá tíma að venja sig á svo sveran háls, sem Wish býður uppá, en síðan er hann mjög þægilegur. Og nú er bara að æfa sig...

Ef þetta er "old man's folly" eða grár fiðringur, þá stendur það alla vega enn.

Ég þarf að fá mér betri strengi fljótlega, og einnig góða ól og kannski eitthvað til að hengja bassann upp á.

Ósanngjarnar kröfur múslíma

Háværar eru kröfur múslíma þessa dagana um friðhelgi fyrir "guðlasti", sem birst hefur í blöðum í formi teikninga, jafnvel skopteikninga, af Múhameð "spámanni". Jafnframt gera múslímar kröfur til þess að fá að byggja moskur sem víðast á vesturlöndum.

Hvernig væri að skoða hvernig hlutunum er varið í heimalöndum múslíma, þar sem þeir eru í meirihluta og hafa stjórnvaldið.

1. Leyfa þeir byggingu kristinna kirkna? Óvíða.
2. Leyfa þeir múslímum, sem það vilja, að gerast kristnir? Nei. Þeir sem vilja verða kristnir eru ofsóttir með ýmsu móti, bæði með því að hafna þeim viðurværis, með fangelsunum og jafnvel með lífláti.
3. Sýna þeir öðrum trúarbrögðum virðingu? Yfirleitt ekki. Þó eru í Malasíu lög, sem skylda þegnana til að sýna trúarbrögðum hver annars virðingu, og ég held að þau séu almennt virt.

Væri ekki eðlilegt að stjórnvöld á vesturlöndum nýttu tækifærin (þau sem þeir hafa ekki enn glatað) til þess að þrýsta á stjórnvöld múslímaríkja að auka trúfrelsið í þeirra löndum?

Hvað finnst ykkur?

Túskildingsóperan og Þjóðleikhúskjallarinn

Konan bauð mér í leikhúsferð á föstudagskvöldið var með vinnustaðnum hennar. Þau langaði að sjá Túskildingsóperuna. Mig hafði ekki langað, en þegar þeir sýndu í sjónvarpi frá sýningunni, virtist hún orðin spennandi, og ég var til. Það átti að byrja á því að fara út að borða og varð Þjóðleikhúskjallarinn fyrir valinu. Ætti ekki að geta klikkað.

Kvöldverðurinn

Það átti að mæta kl. 18:00 þannig að það ætti að gefa þokkalegan tíma til að njóta matarins. Jæja. Súpan var borin fram einhvern tíma eftir kl. 19:00. Þokkaleg. Gulrótarsúpa. Maturinn kom ekki fyrr en um 19:40 og var rétt volgur, borinn fram á köldum diskum, þannig að á örfáum mínútum var maturinn orðinn kaldur. Slæmt, ekki síst vegna þess að ef maturinn hefði verið þokkalega hlýr, hefði hann verið mjög góður. Þjónustan bar auk þess því vott að óvant fólk væri að þjóna til borðs.

Hvað eru þeir menn að hugsa sem reka þennan veitingastað? Vilja þeir ekki viðskipti? Nokkrir gerðu athugasemdir, en engin viðbrögð komu við þeim úr eldhúsinu. Hefðum við ekki verið orðin tímabundin (sýningin átti að hefjast kl. 20:00), þá hefði maður skilað matnum og beðið um heitan.

Túskildingurinn

Sýningin átti að hefjast kl. 20:00, en eitthvað olli því að ekki var byrjað að hleypa inn fyrr en korteri yfir. Allt í lagi svosem með það -- föstudagskvöld og enginn að flýta sér.

Við sátum á 8. bekk, sem er kannski full framarlega fyrir þessa sýningu. Í hljómsveitinni voru valinkunnir hljóðfæraleikarar, en einhvern veginn hljómaði flutningurinn groddalega -- líkt og í lélegri lúðrasveit á 7. áratugnum. Reyndar engar falskar nótur. Sýningin byrjaði glæsilega með liprum söng og líkamshreyfingum (les=dansi) Selmu Björnsdóttur og lofaði góðu um framhaldið. Því miður var ekki staðið við það loforð. Um það er engan veginn leikurum um að kenna. Þeir stóðu sig með stakri prýði. Einkum Egill Ólafsson og Ólafía Hrönn, sem oft er mistæk, en ekki hér.

Ekki veit ég hvort Stefán Jónsson á þessa leikgerð, en hún er gjörsamlega misheppnuð. Sagan, sem er væntanlega það sem ber uppi leikrit, týndist gjörsamlegq í alls konar sniðugum uppákomum og uppátækjum. Sömuleiðis mórallinn. Hvað átti verkið að færa okkur dauðlegum leikhúsgestum? Maður gat engan veginn séð tilganginn með helmingnum af þessari akróbatik auglýsingum o.s.frv., kannski vegna þess að það var of mikið af þeim og þessir hlutir voru ekki settir inn í neitt samhengi.

Ég velti því einfaldlega fyrir mér hvort leikhúsfólk (leikarar, leikstjórar etc) sé orðið leitt á sjálfu sér.

Túskildingsóperan er ekkert stórvirki í leiklistarsögunni, tónlistin einkennist af þeirri tónlistarþreytu, sem einkenndi svo margt fram eftir síðustu öld. En verkið varð ennþá minna í þessum búningi.

Ég er reynslunni ríkari og reyni væntanlega næst að vanda betur til vals á því sem ég kaupi mig inn á.

The Origin of Christmas

Do you know why Christmas is held on Dec 25th? It is known but not much spoken of.

It was not that anyone originally believed that Jesus was born on that day or any time near that day. The birth date of Jesus had nothing to do with it. In short it was something like this (you find more about the heathen origin googling Christmas Origin):

In the first centuries of Christianity the Romans often persecuted the Christians (and the Jews). They were jailed, tortured, thrown before the lions in the arena, thrown before gladiators etc. The persecution was so hard that Christians finally had to go under ground, even to the Catacombs, to pray and have their services, and some even had to stay down there.

The Romans held the feast of the Sun which they belived was born anew on Dec 25th. This was a heathen feast with a lot of drinking and orgy. At this feast the law enforcement was down, as everyone was feasting for the rising Sun (god) and getting drunk. The Christians found out that they could disguise their services in the homes or in the open by holding these at the feasting days of the rising of the Sun. In the eyes of the Christians, Jesus was their spiritual sun, so there was not a big problems for them to say that they were feasting the rebirth of the Sun. They were used to allegories.

So, the feast of the rising Sun gradually became the feast of the birth of Jesus for the Christians. And in time it stuck so that when Christianity was made the public religion, the feast of the rising of the Sun was officially changed to Mass of the birth of Christ, or Christmas.

Souldn't we today think more of the suffering of Christians all over the world when we know how Christmas came about?

Merry Christmas -- or, rather, reverent Christmas.

Denon PMA 1500R MKII og tækjasaga mín.

Jæja, þá lét ég loks verða af því, sem mig hefur langað í í nokkra áratugi! Að fá mér vandaðan hágæða stereómagnara.

Gamli tíminn

Ætli það hafi ekki verið haustið 1969 eða 1970, sem ég keypti mér útvarpsmagnara, Tandberg Huldra 10, sem skilaði 2x15w í 4 óma hátalara. Hann var frábær og entist nokkuð vel. Hafði hins vegar þann "galla" að vera með silfurtengi og snertur. Það skilar náttúrulega mjög góðu þar sem ekki er loftmengun af völdum hitaveitu eða annarra umhverfisvalda, sem skila brennisteinsdíoxíði (eggjafýlu) út í umhverfið. Eins og allir vita, þá fellur fljótt á silfur á íslenskum hitaveitusvæðum, en það er brennisteinsdíoxíðið, sem hefur þessi tærandi áhrif á silfrið.

Ég fékk mér Peerless 2-way hátalara "kit" hjá útvarpsvirkja í Skipholtinu, sem voru gefin upp fyrir 35w. Það samanstóð af 8" bassahátalara og 1" hátónahátalara af "dome" gerð. Hljóðkúrfan var mjög góð og miðað við a.m.m. 25-30 lítra boxin, sem þeir áttu að fara vel í, áttu þeir að skila +/-6db frá 45-20.000Hz. Eða hvort það var bara -6db.
Ég setti þá í um það bil helmingi stærri box og hljóðeinangraði þau vel og bólstraði utan. Hljómurinn var fínn, betri en í helmingi dýrari hátölurum, t.d. þar sem ég var síðar að vinna, í Gelli hf í Hafnarstræti 17.

Á þeim tíma fékk ég mér þennan rándýra og ekkert rosalega flotta en ótrúlega góða Empire spilara með 4ra rása pickupi, sem virkaði í venjulegu stereói með tíðnisvið nánast flatt frá 5-45.000Hz. Það var gífurlegur munur á hljóði og á gamla Lenco spilaranum, sem þó var ágætur.

Þegar Huldran dó, fyrir um 5 eða 6 árum síðan, eða um þrítugsaldurinn, þá var ég illa blankur, en áskotnaðist þokkalegur Yamaha útvarpsmagnari, eitthvað um 5-10 árum yngri (hef ekki leitað staðfestingar á aldrinum). Hann var kraftmeiri, ca 2x50w en hljómaði samt ekki eins vel og Huldran í þessa hátalara.

Og svo kom að því að Yamaha magnarinn fór að surga á ýmsum rofum -- reyndar flestum. Rásir duttu eða hálfduttu út o.s.frv. Ég var einu sinni búinn að taka hann í gegn og hreinsa tengi, en nú var þetta orðið verra en áður. Og ég var nánast hættur að setja plötu á fóninn -- eða disk í geislaspilarann.

Hátalarnir -- stoltið mitt -- sem ég smíðaði sjálfur! féllu smám saman í ónáð hjá konunni. Hún fór að spyrja hvort við gætum ekki farið að skipta um og fá eitthvað eins og fólk væri með. Ég náttúrulega svaraði og reyndi að dylja sært stoltið, að fólk væri ekki með góða hátalara almennt. Góðir hátalara væru afskaplega dýrir.

Ég kanna málið

Ég fór að líta í kringum mig í haust, fyrst á netinu og lítils háttar um jólaleitið í búðum. Verð á hátölurum, sem hljómuðu betur en mínir (og þá reyndar í miklu flottari græjum), kostuðu kringum 90 þúsund kallinn parið og yfir. Besta testið fyrir peninginn virtist vera Infinity 40 í Sjónvarpsbúðinni í Síðumúla 2, en mér fannst aðeins vanta upp á dýpsta bassann. Það er svolítið erfitt að segja hverju er um að kenna, hátölurum, magnara eða spilaranum. Hljómsýn í Ármúlanum var líka með flotta hátalara, en dýrari.

Ég gerði tilraun til að kaupa hátalara á netinu. Súper díl hjá amerískri netverslun, sem virtist bjóða upp á að ég gæti keypt gegnum PayPal og látið senda með ShopUSA.com. Þetta voru ótrúlega flottir Infinity Kappa 600, sem þarna voru á rýmingarsölu á hálfvirði, eða um 65% af lægstu verðum, sem ég hafði séð annars staðar. Þeir skiluðu 30-25.000Hz tíðnisviðinu með aðeins -3dB fráviki og voru lokaðir (ekki bass reflex eða transmission line) og því engin truflun af baksveiflum sem koma úr reflextúbum á reflex hátalaraboxum. Ég hlakkaði mikið til að heyra í þeim.
En þegar ég var búinn að ganga frá greiðslunni gegnum PayPal, þá gerðist ekkert og greiðslan virtist ekki fara. Ég kannaði málið og fékk þá að vita að þeir tækju ekki greiðslu frá PayPal, sem kæmi utan Bandaríkjanna! Ástæðan? Enhverjum hafði einhvern tíma tekist að svindla á einhverjum gegnum PayPal! Mér finnst að það ætti að vera vandamál PayPal, ekki mitt.
En sem sé þetta gekk ekki.

Ég var líka búinn að kanna svokallaða "transmission line" hátalara og búinn að finna hátalarakit, sem framleidd eru í UK og kosta um 56.000 kr. ExWorks með öllu. Greinilega frábærir, og ég ákvað að bíða sumars -- við erum að kaupa íbúð og verður gengið frá í sumar, og því skynsamlegast að bíða og sjá hvað buddan leyfir þá. Með flutningskostnaði, tollum og VSK, má reikna með að þeir fari í 90.000 kr.

Ég skoðaði líka magnara af ýmsu tæi á þessum tíma, því að ég þóttist vita að til þess að keyra svona mikla hátalara væri betra að hafa þokkalega öfluga og vandaða magnara. Á endanum tók ég ákvörðun að setja stefnuna á Denon PMA 1500R MKII, sem skilar 2x140w m/v 0.7% THD (harmónísk bjögun alls) við 1000Hz í 4Ω eða 2X75w m/v 0.07% á tíðnisviðinu 20-20.000Hz í 8Ω. Og verðið aðeins kr. 67.000.

Ég fékk að hlusta þessa magnara hjá Einari Farestveit í Canton hátölurum, sem mér fundust reyndar lélegir, þrátt fyrir hátt verð. Diskantinn sár -- minnti á JBL og álíka eyrnabana. Ég hef aldrein heyrt þokkalega hljómandi JBL hátalara, hvorki í bíltækjum, stereógræjum eða bíó. En ég heyrði strax að Denon magnarinn var geysiþéttur og jafn.

Ég læt verða af því

Sem sé, hættur að spila og búinn að afskrifa hlutina til síðsumars. Þá bilaði sjónvarpið. --Eins og það komi þessu eitthvað við? Já, reyndar. ITT 28" sjónvarpstækið var orðið nær 18 ára gamalt og ég var farinn að halda að það myndi ekki gefast upp. Aðeins farið tvisvar í smáviðgerð. En allt í einu fór einn liturinn. Túban ónýt.

Þá var að fara og kíkja á sjónvarpstæki. Og hvar ætli maður hafi endað eftir allgóða yfirferð á Höfuðborgarsvæðinu? Á Akranesi. Í Model á Akranesi fundum við gott 32" tæki með flatskjá á sértilboði á 84.900 kr. Þar var einnig tilboð á sambyggðu DVD/Vídeótæki á 19.900. Þegar ég bar mig upp við Guðna Tryggvason, eiganda Models, hvort hann væri ekki með hágæða magnara og sagði að ég hefði verið að kíkja á Denon, þá sagði hann, að það væri ekkert mál, hann ætti í viðskiptum við Einar Farestveit og það væri ekkert mál að fá magnarann.

Guðni lánaði okkur sjónvarpið og vídeóið heim til prufu yfir helgi og það þurfti ekki nema sólarhringinn til að sannfærast um að þetta væru tækin, sem við þyrftum. Svo kom magnarinn á miðvikudegi og hófst ég handa við að tengja.

Prófunin á PMA 1500R MKII

Magnarinn var tengdur við áðurnefnda Peerless hátalara, Empire plötuspilarann og JVC geislaspilarann, sem ég keypti á tilboði um árið í Frakklandi (Boulogne Sur Mère). Ég prófaði nokkra geisladiska af ýmissi tegund og þeir hljómuðu betur en nokkru sinni. Nýi diskurinn með Art Garfunkel, sem ég keypti í Kuala Lumpur í nóvember, var frábær, o.s.frv. En ég trúði vart mínum eigin eyrum, þegar ég spilaði Chess af vinýlplötunum. Hljómurinn var svo ótrúlega þéttur og tær allt frá 30Hz, sem eru það lægsta sem ég hef mælt þessa hátalara, og upp úr. Mér fannst þeir jafnvel ná ennþá neðar, en það get ég ekki sannað fyrr en ég næ mér í prufudisk. Stereógreiningin var einnig margfalt betri en ég hafði áður upplifað burtséð frá því þegar ég heyrði í Polk risunum í Faco á Laugaveginum fyrir allmörgum árum síðan.

Stofan hefur alltaf gleypt bassann svolítið, og það var ennþá svo, en samt er það sjaldan að ég þurfi að nýta mér þau extra +8dB við 100 riðin, sem magnarinn býður upp á. Oftast get ég keyrt hann flatan, jafnvel á mjög lágum styrk. og á mjög lágum styrk, (ég ímynda mér 10-15w á rás eða jafnvel lægra), greina öll hljóðfæri og söngvarar sig. Ég heyri hluti á pötum og diskum, sem aldrei hafa komið fram áður í mínum tækjum. Allur sunginn texti verður skýr. Tilfinningin sem ég hef er að ég fái nákvæmlega það út, sem sett var inn á plöturnar og diskana. Það er varla hægt að biðja um meira.

Ég prófaði einnig 2. Píanókonsert Rachmaninofs með Dimitri Sgouros af vinýl, og ég hef aldrei heyrt hann betri og aldrei komist af með að hafa hann lægra stilltan til þess að njóta hans að fullu! Það eru einkenni á góðum græjum.

Ég hafði séð test á þessum magnara við ýmsa hátalara, gerða af prófessjónal fólki og neytendum, og voru sumir að agnúast út í að það vantaði bassa, hann hentaði ekki fyrir rokk o.s.frv. Ég segi: ef það var raunin, þá er lausnarinnar að leita annars staðar en í magnaranum. Fyrir 67.000 kr. er hann fullkominn.

Takk Denon, takk Einar Farestveit og takk Guðni í Model.

Ég held ég slái hátalarakaupum á frest.

PayPal verified

In order to be able to buy from an Aussie company on Ebay, I had to get verified. I had hesitated for months, but it was easy and a nobrainer. Always learning a little more each time...

More on Powerline to Ethernet Bridge

ENGLISH

My testings went on from my posting in May, and I found out that I could not use this equipment the way I intended as in my town the electricity is 3-phase 380V to ground (200V x 3 phases) and each floor uses different phase. Not the way it should be, really and the P2EB MUST be on the same phase to work. And I have tested it to work successfully on same floor (same phase).

ÍSLENSKA

Ég gerði ítarlegar prófanir á þessu Powerline to Ethernet Bridge (brú) og fann út úr því að brýrnar verða að keyra á sama fasa til þess að tengjast. Víða á Íslandi eru 380V í þrem fösum í jörð (nettó 220-240V), en sums staðar er sinn fasinn notaður á hverja hæð eða hverja íbúð. Það er þannig hjá mér að sinn fasinn er á hverri hæð og því get ég ekki tengt á milli hæða eins og ég ætlaði. En ég reikna með að fara að flytja, þannig að ég er ekkert að láta gera í þessu.

Powerline to Ethernet Bridge

Hi World (and myself!) ;-)
This is an updated post since May. In the beginning of May I bougth myself a pair of Planet PL-101E Powerline to Ethernet Bridges, which makes it possible for me to access my ADSL modem upstairs from downstairs without any additional plugging. These came cheap and cost only one third of the price of a Wireless system.
The problem is, however, that my Clevo Laptop seems not able to connect properly to this bridge. All the lights show but I am not able to set the password and get a message that says that no bridge is found (or something like that).
No help on the internet (browsing and browsing), so this seems not a problem related to the bridge. Now I have to check the network settings of the laptop, I think, and see whether I get any solotions from there. Maybe a wrong IP physically on the NIC?
Intellon is going OpenSource with the drivers/utilities for their chipset. Here is a posting I came across on SourceForge (http://sourceforge.net/people/viewjob.php?group_id=101914&job_id=18131):

HomePlug Powerline Driver writer and porter
Designated Contact: jamesmentz
Status: Open
Open Date: 2004-03-24 07:35
For Project: PowerPacket USB Driver and Config Utiliy
Long Description: Intellon's HomePlug software has gone open source.
Intellon is the chipset provider for over 95% of the HomePlug products on the market.
HomePlug makes every electrical outlet in your home act like a port on one giant 10BaseT switch-hub.
A commercial explanation of these products is at:
http://www.netgear.com/products/details/XE102.php?view=hm
We want to give the world a Linux USB driver and Network/Security Configuration Utility.
We opened the Windows source for porting and our IC's Technical Reference Manual (better than the datasheet) if you want to start from scratch.
I am the Applications Engineer that convinced the company that an open project was at least as good as our scheduled-for-summer-completion in-house closed development project. So far I've been wrong. We shared our secret sauce recipe with the world and nothing happened.
I am looking for a few good developers to show the world that they can do something with this code. The output will get high visibility with HomePlug member companies - major consumer electronics makers.
As a sourceforge newbie I don't want to toe the line for commercial opportunities, but I can certainly chuck some free HomePlug adapters to *select* individuals who convince me that they are willing and capable of driving this effort with me.
In addition to starting the empty shell of a SoureForge project, I have placed the package on our web site at:
http://www.intellon.com/support/Intellon_Linux_Release_Package.zip
and posted an app note about it at:
http://www.intellon.com/support/Intellon_Linux_App_Note_26002465.pdf
thanks,
James.Mentz@intellon.com
Required Skills: Skill 7110 Networking Level Competent Experience 2 yr - 5 yr
Now, you able guys, it is only to sign up and help.
More later. Böðvar

Meira um Ebay og PayPal

Engin vonbrigði hér. Vörurnar skila sér. Ég lærði hins vegar að það er betra að skrá sig sem "verified" PayPal notanda. Greiðslur ganga þá gjarnan hraðar fyrir sig og sumir versla alls ekki við þá sem ekki eru "verified". Gallinn við að taka þetta heim frá Bandaríkjunum er að það þarf yfirleitt að nota þriðja aðila til að sjá um að koma hlutunum heim. Hér er komin þjónusta við slíkt -- ShopUSA -- og er það gott, nema hvað þjónustan er nokkuð dýr. Ég þurfti að borga meira í þjónustu og aðflutningsgjöld hjá ShopUSA en ég greiddi fyrir sjálfar vörurnar að viðbættum flutningskostnaði til Norfolk!
Það virðist líka betra að versla við Ástralíubúa en Kanana. Kanarnir virðast vera í eins konar fangelsi og eiga í erfiðleikum með að senda vörur úr landi. Fyrir Áströlum er útflutningur ekkert mál. Náði mér þar (í gegnum Ebay) í SCSI controller á um 7000 kr., sem kostar hér um 30.000 kr. út úr búð. Ekki slæmt.

Hættur í Hvalfjarðargöngum

Gönging komu...en

Ég er búinn að keyra þessi göng frá því áður en þau voru opnuð. Tilhlökkunin var mikil að geta ekið daglega í vinnuna fyrir sunnan, því að verðið átti að verða viðráðanlegt. Því miður brást það og er gangagjaldið því skattur á ferðalanga, einkum þá sem mest þurfa á þeim að halda, Akurnesinga og nágranna þeirra.

En það var ekki þetta sem ég ætlaði að ræða um, heldur það sem ég uppgötvaði fljótt, en hef beðið eftir að skrifað yrði um: hætturnar í göngunum. Þar sem ég hef enn ekki orðið var við vitlegar umræður um hættur ganganna og mögulegar úrbætur, þá tel ég að rétt sé að setja fram mínar skoðanir á málinu.

Hættur ganganna

Þegar ekið er erlendis, sér maður að hlutir eru með ýmsum hætti. Göng líka. Sums staðar eru þau dimm og þröng (einkum í Noregi), en annars staðar björt, breið og þægileg að aka um. Ég hef ekið um göng í Noregi, Svíþjóð, Danmörku, Þýskalandi, Belgíu, Lúxembúrg, Frakklandi, England og Bandaríkjunum (ekið frá Seattle um Kaliforníu til Tucson í Arizona) og þannig séð margar og mismunandi útfærslur. Eftirfarandi greiningu og mögulegar lausnir byggi ég á þessari reynslu sem ökumaður.

1. Göngin eru of dimm.
   Óvíða hef ég ekið dimmari göng en Hvalfjarðargöngin (sleppum Ólafsfjarðarmúla o.þ.u.l.). Göngin eru múrsprautuð með lit sem gleypir nánast alla birtu. Til þess að reyna að vega upp á móti þessu er miklu rafmagni eytt í raflýsingu, sem af sömu ástæðum dugar skammt. Þetta sjáum við meðal annars á því hversu hægt þeir aka, sem sjaldan fara um göngin, eða þeir sem farnir eru að missa bestu sjón.
   Bæði í Bandaríkjunum og Frakklandi (og víðar) hef ég ekið um göng sem eru hvítkölkuð. Það munar gífurlega miklu á birtustigi og eykur á öryggi að göngin séu björt, vegna þess að minni athygli og orka fer í það að reyna að sjá hvar maður er staddur á veginum. Þetta er einn allra stærsti öryggisþátturinn í lokuðu umferðarrými (göngum, stokkum o.fl.).
2. Kantsteinar
   Þegar ég fór um göngin áður en þau voru fullkláruð (þau voru stundum opnuð þegar veður voru ill) fundust mér þau víð og lofa góðu. En því miður fannst einhverjum þörf á að setja kantsteina og búa til eins konar gangstéttar á hvora hlið -- eins og þeir vissu ekki að umferð gangandi fólks yrði bönnuð!
   Hvað gerist ef bíll rekst utan í kantstein? Margir bílstjórar hafa reynslu af því. Með örfáum undantekningum er eins og rykkt sé í stýrið og því snúið af afli í þá átt, sem hindrunin (kantsteinninn) er -- út af! Bíllinn hendist þá út í vegginn og kastast til baka út á veginn aftur og gjarnan út í vegg hinum meginn, eða veltur.
   Eru aðrar lausnir? Það er mjög óvíða, nema í stuttum göngum og þá helst innanbæjar, sem maður sér kantsteina í göngum erlendis. Besta lausn sem ég hef séð er að setja "rillur" úr nokkurra millimetra þykku hvítu asfalti úti í kantana. Rillurnar (upphækkaðar línur) eru ýmist með jöfnu eða misjöfnu millibili. Þegar bíll ekur yfir þær, myndast hátt hljóð, sem vekur jafnvel fast sofandi bílstjóra. Þeir hafa þá smástund til þess að kippa bílnum inn á veginn aftur og þó svo að það gerist ekki, þá ætti bíllinn að fara mjúklegar út í vegginn og hætta á veltu eða miklum meiðslum að minnka töluvert.
   Ég er sannfærður um að þessi lausn mundi fækka óhöppum í göngunum verulega.
3. Þungaflutningar
   Mikið hefur verið kvartað undan þungaflutningum, einkum flutningum eldsneytis. Loksins hefur eitthvað verið gert varðandi þungaflutninga. Umferð þungaflutningabifreiða hefur verið takmarkaður við ákveðna tíma sólarhringsins -- misjafnan eftir dögum vikunnar. Mér sýnist þó að mikið vanti uppá. Enn eru venjulegir ökumenn að lenda í því að vanbúnir flutningabílar aka á allt niður í 20 km hraða niður göngin og safna á eftir sér fjölda bifreiða eða freista manna til ólöglegs framúraksturs. Þetta gera þeir vegna þess að þeir hafa ekki hemlunar- eða vélarafl til þess að stöðva bifreiðina ef eitthvað kemur upp á. Upp göngin hinum megin aka þeir svo á allt niður í sama hraða -- eftir hleðslu og vélarafli. Þessa þungaflutningaumferð þarf að takmarka við alminnsta umferðartíma.
4. Hættuleg efni (Dangerous Goods)
   Akstur með eldfim og sprengifim efni voru vandamál, en eitthvað virðist hafa verið gert í þeim málum -- alla vega er það sjaldnar nú orðið, sem maður lendir í að aka á eftir slíkum bílum. Annað hvort ætti að banna þennan akstur með öllu, eða úthluta sérstökum tíma, sem þá væri vel auglýstur á skiltum og með framíkalli á útvarpssendingum ganganna, svo að menn eigi kost á að velja að aka þá Hvalfjörðinn eða að snúa við.
5. Mengun
   Sumir ofangreindra flutningabíla og einnig aðrir bílar með dísilvélar valda mikilli mengun þegar ekið er undir álagi. Þá eru vélar eitthvað vanstilltar eða slitnar. Ég tel að taka þurfi nokkuð hart á þeim sem þannig tækjum aka, því að það er fremur óheilsusamlegt að anda að sér þeirri mengun, sóti og öðru, sem myndast við þessar aðstæður, einkum þar sem gangamenn virðast sparir á blásarana, sem eiga að sjá um að reykhreinsa göngin.

Hvað þarf að gera?

Sjálfsagt má nefna til fleiri hættur en hér eru nefndar, en eitt er víst: Eitthvað þarf að gera.
Í fluginu er lögð mikil áhersla á öryggismál. Þar starfa lögskipaðar nefndir og einnig hafa flugfélögn sjálf komið á stofn öryggisnefndum innan sinna veggja. Þessar nefndir reyna að finna leiðir til þess að minnka áhættuna í fluginu. Skrifaðar eru reglur sem félögin þurfa síðan að fara eftir.
Í samgöngumálum á landi virðast eingar slíkar nefndir vera starfandi. Ef þær eru það, þá fer lítið fyrir þeim. Að mínu viti verður að koma á sérstakri nefnd um umferð í veggöngum, sem hafi vald til þess að setja reglur um þennan öryggisþátt. Þessa nefnd þurfa hlutlausir aðilar að skipa, þ.e. ekki fulltúrar gangaeigenda eða Samgönguráðuneytis, nema í mesta lagi einn frá hvorum, þar sem báðir hljóta að teljast eiga sérstakra fjárhagslegra hagsmuna að gæta. Nefndarmenn þurfa að vera skipaðir af Umferðarráði, Hæstarétti, Bílgreinasambandi, FÍB, Neytendasamtakanna og öðrum, sem teljast mega fulltrúar "neytenda".
Hugsanlega þarf einhverja lagasetningu til þess að slík nefnd hafi nægilegt vægi. Það ætti ekki að þurfa, en mér sýnist því miður að eigendur ganganna og Samgönguráðuneyti hafi til þessa sýnt ákveðinn mótþróa í þeirri litlu umræðu af þessu sem þó hefur þegar farið fram (eldsneytisflutningar) og séu því ekki líklegir til þess að taka á málinu, og líkast til heldur líklegir til þess að standa í gegn.
Það væri gaman að fá umræðu um göngin, einkum hættuþáttinn, en einnig þarf að ræða gangagjaldið og þá mismunun sem þar á sér stað. En það er efni í annan pistil.

Ebay og PayPal

Það er langt síðan ég skráði mig á Ebay og PayPal. PayPal notaði ég straxt til þess að kaupa diska með The Savage Rose, en Ebay var bara fikt. Nú um síðustu helgi var ég hins vegar að prófa mig áfram og náði í notaðan FrameMaker 6.0 +SGML á 51 dollar, diskur, bækur og allt. Forritið kostaði upprunalega um 1500 dollara. Góður díll. Einnig náði ég í 18GB SCSI disk á 31 dollar. Hvort tveggja greiddi ég með PayPal og svo tek ég þetta heim með ShopUSA. Það á eftir að sjá hvernig það gengur. Meira síðar. Böðvar

SuSE Linux 9.1 enduruppsettur

Þegar lítill er tíminn taka hlutirnir oft langan tíma -- einkum það sem tilheyrir áhugamálunum.
Ég hef keypt ca 2 af hverjum 3 útgáfum á ári af SuSE Linux síðan í maí eða júní 1999, en þá keypti ég útgáfu 6.1. Vá! 1800 forrit á 5 geisladiskum! Ekkert smá flott fyrir þær 3.500 kr., sem það kostaði þá í Bóksölu stúdenta.
Síðan eru 5 ár og ég hef ekki fengið neinn vírus eða orm eða neitt slíkt, sem með neinum hætti hefur haft neikvæð áhrif á tölvuna (burtséð frá því litla plássi sem þetta rusl tekur , en yfirleitt kemur það með öðrum pósti).

SuSE 9.1

Fyrir rúmlega mánuði síðan fékk ég mér SuSE 9.1 uppfærslu hjá Nýherja. Pakkinn innihélt -- eins og síðustu útgáfur -- 5 geisladiska auk DVD fyrir 32 bita tölvur og Administration Guide upp á um 500 síður. Stærsta nýungin nú var hins vegar DVD fyrir 64 bita AMD og Intel, en ég á enga slíka, þannig að það nýtist mér ekki. En þetta er mögulegt með nýja Linux kjarnanum, 2.6. Því miður reyndist útgáfan gölluð. DVD diskurinn búttaði ekki og geisladiskarnir voru einnig eittvhað vænskilegir. Þetta er ekki í fyrsta sinn, sem slíkt kemur fyrir hjá SuSE. Þeir þyrftu að nota vandaðri diska eða að hafa betra eftirlit með diskunum sem fara út. Þó að þetta sé einstaklega ódýrt, þá skiptir máli að nýjir notendur fái ekki neikvæða reynslu og hætti við allt saman strax í upphafi.
Hjá Nýherja virðist það vera aðeins ein manneskja, sem getur sagt til um hvort gölluðum pakka fáist skipt. Hún var veik í meira en viku, þegar ég reyndi loks að fá skipt, en síðan gekk það allt í lok fyrri viku.
Fyrri pakkann hafði ég keyrt sem update, en þar sem einhverjir diskarnir voru gallaðir, þá heppnaðist updatið ekki nógu vel og komu upp ýmis vandamál með nokkur forritanna. Ég ákvað því nú að keyra þetta sem nýja uppsetningu, en byggða á gömlu partisjónunum, enda ekkert út á þær að setja, og með því móti er hægt að ákveða hvað maður ætlar að strauja og hverju á að halda.

Uppsetningin

Í stuttu máli, þá búttaði DVD diskurinn eins og ekkert væri. Ég ákvað, þegar ég var kominn aðeins af stað að minnka upplausnina í uppsetningunni, minnugur þess að sú upplausn er einnig notuð í textahamnum (console, F1-F6). Minna mál væri að breyta upplausninni fyrir X serverinn (fyrir gluggaumhverfið). Gott mál, nema að ég komst ekki alveg til baka nema með því að fara í Shutdown, sem keyrir niður Linuxinn og slekkur á tölvunni. Allt í lagi með það. Ég keyrði bara SuSE DVD diskinn upp aftur og nú gekk allt smurt. Ég notaði gömlu partisjónirnar og mántaði þær á sömu mountpoint og áður, stillti á að forma / (rótarmöppuna), /boot, /usr, /opt, /var og /tmp, en hélt /home, /work og /local, þannig að allt efnið inni á því héldi sér.
Ég hafði til þessa haldið að aðeins væri um 3 tegundir uppsetninga í byrjun að ræða, basic, KDE og einhverja þriðju með OpenOffice, en sáralítið af öðru. Nú sá ég að hægt var að komast fram hjá þessu og einfaldlega velja alla þá pakka sem ég vildi setja inn. Þetta tók mig ca klukkutíma (um 2000 pökkum úr að velja) og nú var bara að samþykkja og fara niður og fá sér kaffi (eða eitthvað annað) og horfa á sjónvarpið með konunni :-).

Ég uppgötva nýjungar

Ég fór upp eftir myndina og þá þurfti ég bara að svara spurningum varðandi configuration á ýmsu hardware og setja lykilorðið fyrir root. Að því búnu lauk tölvan uppsetningunni. Áður þurfti alltaf að setja upp a.m.k. einn notanda auk root, en það virðist fyrir bí núna með SuSE 9.1. Nú var bara að logga sig inn, og þar sem aðeins root hafði verið settur upp, varð ég að logga mig inn sem root. Fyrsta verkefni root var þá að setja upp nýja notendur. Ég hafði alltaf þurft að vista gömlu notendurna undir nýju nafni áður en uppsetning hófst, þar sem einhvern tíma neitaði uppsetningarforritið YaST að nota þá gömlu. En nú er komin breyting á. Ég uppgötvaði sem sé að hægt er að nota gömlu möppurnar, búa til sömu notendur með sömu userid og allt sem þarf er að setja lykilorðin upp á nýtt.
Glæsilegt! Aldrei hefur verið jafn auðvelt að setja upp Linux kerfi.

ADSL tengingin

Eins og venjulega er SuSE með þýska ADSL standardinn (ekki Microsoft), en Alcatel ADSL Ethernet módemið mitt notar sér pptp forrit, sem er sem sé öðruvísi en hjá SuSE. Allt sem eftir var að gera til þess að fá allt til að keyra var að kópera gömlu skrárnar inn á sína staði. Það er bara að muna þetta allt: /etc/resolv.conf /etc/hosts /etc/ppp/chap-secrets /etc/ppp/options og síðan skriptin til að keyra upp og taka niður ADSL tenginguna.
Eitthvað reyndist vera rangt hjá mér um nóttina, svo að ég ákvað að sofa á því og fann út úr því síðan áðan. Ég hafði verið með ranga ip tölu á einum stað. Það er ekki gott þegar hún á að passa við host (eigin tölvu!). Sem sagt, frábært. Mæli með uppsetningu af þessu tæi. Böðvar.

Paging problems in a book (FM 7.0 v/s QPulse)

I have been doing some real tests in FM 7.0 on a AMP-B747. In order to be able to manage each section individually by QP, I made a book file that includes some 65 files which make up 4 parts (volumes) of the book + preamble (control pages and such). In this case each chapter is treated as volume and each section as a chapter. The result is, that if I want to keep the paging system [page# of pages], each file must be set to start page counting at #1. If I want to keep running page numbers, I must either have only the page number or all pages where I want to show [page# of pages] in one file. Another problem with the separation of sections into files, is that left/right starting pages must be handled manually. Conclusion: Keep with one file for each body of book part (part, chapter) in one file, as much as possible. However, in the rare cases of printing and disseminating hundreds of copies of partial revisions, separation of sections into files may be feasible.

Comments added

I added the possibility for users to insert their comments to my blog yesterday. Didn't seem to work to well, so today I changed the [imported] template snippet a bit and now it works. At least a window opens for the reader to write his/her comments.

Tímamót -- fjölmiðlalög og Savage Rose

Það var stór dagur í gær. Í fyrsta sinn í sögu lýðveldisins neitaði forseti að undirrita lög og vísaði þar með máli til þjóðaratkvæðagreiðslu.

Sama dag fékk ég langþráðan disk í hendur, disk/plötu, sem ég hef mikið reynt að ná í, In the Plain með the Savage Rose.

Fjölmiðlalögin

Mér finnst Ólafur Ragnar hafa sýnt mikinn skörungsskap með ákvörðun sinni, enda margt við þessi lög að athuga.

Lögin (um breytingu á fjölmiðlalögum og samkeppnislögum) finnur þú hér: Lög um breytingu á útvarpslögum, nr. 53/2000, og samkeppnislögum, nr. 8/1993. en eldri lög hér: Útvarpslög nr 53 árið 2000 og Samkeppnislög nr. 8, 1993.

Mínar athugasemdir við lagabreytingarnar eru einkum þessar:

1. Vald er fært að öllu leyti frá Alþingi til menntamálaráðherra og til hæstaréttar, sem skipaður er af dómsmálaráðherra ( a-liður, breyting á 2. gr.). Hver er ástæðan fyrir því, önnur en valdagræðgi ráðherra? Afleiðingin hlýtur að vera meiri samþjöppun valds til handa ríkisstjórn. Texti þessarar málsgreinar er ekki nægilega skýr til þess að greina megi með vissu hvort aðalmenn eigi að vera 3 eða 5 eða jafnvel 6. Pólitíkusar eru, eins og saga síðustu missera sýnir, gjarnir á að túlka allt sem hægt er að túlka á fleiri en einn veg sér í hag.
   Hæstaréttardómarar (hæstiréttur) eru skipaðir af dómsmálaráðherra, þannig að hér er komið á nánast hreinu ráðherravaldi.
2. a-liður málsgreinar b (undarlegar merkingar út af fyrir sig, sem benda til flausturslegrar vinnu) beinist augljóslega að einu fyrirtæki eða samsteypu, sem kannski þarf ekki að vera ónauðsynlegt á öllum tímum, en manni finnst óþarfi að taka á með þessum hætti. Hvað með eignarréttarákvæði og annað slíkt?
3. Hér eru sett viðmið í fastri krónutölu. Það þýðir að með tímanum og áframhaldandi verðbólgu gjaldfalla þessi lög.
4. Hægt hefði verið að ná þessum markmiðum með lítilsháttar breytingu á samkeppnislögum.
5. Ég tel samt að eignarhaldið skipti ekki mestu máli, heldur hvernig því er varið. Hefði verið miklu betra að setja inn ákvæði um heimild til eftirlits með því hvort eignarhald hafi veruleg áhrif varðandi samkeppnishamlandi skoðanamyndun og takmörkun á frelsi þeirra sem starfa við viðkomandi fjölmiðil og annarra, sem óska að koma skoðunum sínum á framfæri. En þá er eftir að ákvarða verkaskiptingu milli Samkeppnisstofnunar og útgarpsréttarnefndar.
6. Ekki er tekið á samþjöppun eignarhalds og aðstöðu til skoðanamyndunar sem átt getur sér stað með öðrum hætti, t.d. í gegnum pólitík. Davíð Oddsson gæti t.d. keypt upp hvern fjölmiðilinn af öðrum, ef honum svo sýndist (og ef hann gæti fjármagnað kaupin) og ráðið þannig algerlega umræðunni. (Ekki að ég telji að hann geri það, svo sem!)
   Þannig er Berlusconi-syndrómið til staðar að öðru leyti en því að þeim sem rekur dagblað (ekki annars konar blöð) eða á í slíku útgáfufyrirtæki má ekki veita útvarpsleyfi.
   
7. Hver er eiginlega hættan við að einhver geti rekið fleiri tegundir fjölmiðla? Eru ekki einmitt möguleikarnir í tækni dagsins í dag "Single Sourcing" og "Multi Media"? Þetta ákvæði er því beinlínis hlæilegt!
8. Áhrifin af meginmálsgrein b-liðar b (Skylt er þeim...) eru að mínu mati ófyrirsjáanleg.

Spurningin er nú þessi: Er þjóðin tilbúin til að setja sig inn í þessa lagasetningu og kjósa af yfirvegun um þau?

The Savage Rose

Það er hreing merkilegt hvað þessi hljómsveit -- og einkum platan In the Plain frá 1968 verkar sterkt á mig. Söngkonan, Anisette, er hreint einstök. Hvergi hef ég heyrt annan eins söng, bæði kraft, mýkt, grófleika og dýnamík. Mér finnst skaði að að hljómsveitin hafi ekki náð betur eyrum Íslendinga. En hér er vefur, þar sem hægt er að fá frekari upplýsingar um hljómsvetina: SavageRose.com Sem sagt, ég óska þjóðinni og sjálfum mér til hamingju. Böðvar

LinkedIn

Kay Ethier, the teacher/schoolmaster of Brightpath Solutions, referred me to LinkedIn some three months ago. As I trust her totally, I signed up but did not do any testing until after Sarah O'Keefe of Scriptorium Inc sent me an invitation too. Now both are my links, and I have had a look at the system. 36 people living in Iceland are members. I have as a total more than 45,000 people that I can search for regarding services in many categories. Real cool. I am going to expand. ;-)

Gmail

Siggi Hrafn invited me to Gmail the other day. Gmail is great, even though it is in trial state (Beta). It has categories which you can apply more than one to each mail as needed. Works like copying your mail into different mail folders. And it is FAST! Hope it will prove reliable too.

13. maí

Ég var allt í einu að fatta hvaða dagur er í dag. 13. maí -- afmæli mömmu heitinnar. Hún hefði orðið 81 árs í dag. Þann 13. des. verða 40 ár síðan hún dó. Blessuð sé minning hennar. Hún er í faðmi Guðs.

Framgangur í Frame

Langur tími síðan síðasta blogg átti sér stað. Ég hef verið í önnum í vinnunni, verkefnin hrannast upp og fjármáladeildin er í mínus með að ráða mannskap, sem allir yfirmenn hafa þó samþykkt. Undarleg deild. Það er eins og þeir kunni bara kredit, ekki debet, í bókhaldinu. En það er þó sama. Ég náði góðum árangri að koma CAM í prentun á þriðjudag með engum fyrirvara til þess að fá hann úr prentun með engum fyrirvara. Hefði ekki getað þetta nema út af því að þetta er í Adobe FrameMaker. Þetta var sérútgáfa en um leið var gert tilboð í heildarútgáfuna. Náði að klára óstyttu útgáfuna í dag 446 síður með hyperlinkuðu main ToC, sem linkar í hyperlinkaða kafla ToC. (Þetta skilur ekki nokkur maður!). En þetta lofar flottu fyrir on-line/CD-ROM útgáfuna. Sansa restina á morgun. AMPinn verður að klárast um helgina. Verst hvað hann er hræðilega illa unninn í hendurnar á mér. Ég ætla mér að gera hann flottan líka. Stöðugar endurbætur -- það er mottóið, sem ég hef sett mér. Það hefur gengið upp til þessa -- með Guðs hjálp. Þakka þér fyrir, Guð.

Should I learn Assembler?

I got a link to this very interesting article in an e-mail from the Basiclinux mailing list.

Why Learning Assembly Language is Still a Good Idea by Randall Hyde -- Randall Hyde makes his case for why learning assembly language is still relevant today. The key, says Randall, is to learn how to efficiently implement an application, and the best implementations are written by those who've mastered assembly language. Randall is the author of Write Great Code (from No Starch Press).

This is not the first time I hear this, and by what I have heard I believe the guy is absolutely right. Check the article out. And if you got the time, get a good book on Assembly language.